Vele wegen lijden naar Rome

En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet nog lange niet … Vrijdag 7 april is het zo ver, we gaan starten met onze sabbatical in Italië. Het is de afgelopen weken nog de vraag geweest wanneer we zouden kunnen gaan in verband met mijn kuitblessure overgehouden aan de skivakantie. Op donderdag gaf de arts aan dat zij geen bezwaar zag in het vertrekken en ’s avonds gaf de fysio ook een go. Donderdagmiddag snel alles ingepakt en in drie dagen rijden naar Rome. De eerste nacht zijn we tot Straatsburg gekomen. Daar aan het eind van de middag al lekker in het zonnetje kunnen zitten.

Dag twee was een relatief korte rit tot aan het Como meer. Onderweg nog gestopt bij Foxtown, de Zwitserse variant van Batalvia Stad. We waren hier twee jaar geleden bij toeval ook beland en hadden mooie kleding waten te scoren. Ook nu slagen we allabei in het aanvullen van onze vakantiekleding van Peak Performance.

En dag drie door naar Rome, de bestemming voor de eerste twee weken. Wel vreemd om helemaal niet gereden te hebben, maar Irene heeft ons veilig naar Rome gebracht. We hebben een modern ruim appartement in een groene buitenwijk met een grote binnentuin. Bushalte voor de deur zodat Irene makkelijk naar de stad kan voor de Italiaanse les die ze voor beide Rome weken geboekt had. En voor mij op loopafstand aan de ene kant van het gebouw een café en een supermarktje en aan de andere kant een terras bij een wijnbar. Omdat het balkon bij ons appartement niet in de zon lag hebben we hier vaak gezeten, genietend van het zonnetje en 22 graden, en de lekkere hapjes en drankjes niet te vergeten. Ik heb zelfs, na 9 jaar geen koffie gedronken te hebben, weer een cappuccino besteld uit zo’n schitterend glimmend apparaat. Dat ga ik zeker vaker doen!

Onderweg naar Rome

Rome

Plaats een reactie