• Diverse (opvallende) zaken in Italië

    In Nederland krijg je als je pasta gaat eten bij de Italiaan altijd een vork en een lepel. Want zo eten de Italianen hun pasta altijd … We zijn nu ruim 2 maanden in Italië, zijn in veel verschillende plaatsen geweest, waarvan vele niet toeristisch. En guess what .. we hebben niet 1x een lepel gekregen bij de pasta of Italianen gezien die pasta met lepel en vork aten.

    Een ander hardnekkig punt is Italianen na 11 uur ’s ochtends geen cappuccino meer drinken en dat je raar aangekeken wordt als je dat bestelt na die tijd. Ook dat lijkt van vervlogen tijden, want we hebben ook regelmatig na 11 uur Italianen cappuccino zien bestellen. Espresso blijft de hele dag het meest populair. Cappuccino en caffee latte worden zonder raar aan te kijken elk moment van de dag gezet. Alleen maken ze de melk niet echt heel warm. Dus zodra je het geserveerd krijgt meteen opdrinken. Blijft verder ook opvallend wat het prijsverschil is als je koffie aan de bar besteld of aan een tafeltje. Koffie in welke vorm dan ook aan de bar kost meestal tussen 80 cent en 1,2 euro. Aan een tafeltje betaal je vaak 1 tot 1,5 euro meer. De barprijzen gelden overigens ook voor de meeste bars op de meest toeristische plaatsen waar koffie op een terras 4-6 euro kost.

    Bij de (goede?) Italianen in Nederland is het verhaal dat je als Italiaan meerdere gangen hebt: primi, secondi, hoofdgerecht en nagerecht (dolce). Dat zie je natuurlijk ook op elke kaart in Italie, maar wordt zeker niet elke avond door alle Italianen gegeten. Ook Italianen bestellen in een restaurant alleen primi en secondi, of alleen een hoofdgerecht.

    Per regio in Italië zie je andere merken en type auto’s. In Rome is de Smart erg populair. Logisch ook want die kan je ook overdwars in een parkeerplaats zetten. En met alle parkeerproblemen daar komt dat goed uit. Op het platteland zie je met name veel oude type Fiat Panda’s, waarvan best veel 4×4 zijn. Met name de oude boertjes rijden er in. Helaas zie je nog best veel nieuwe Fiat 500L’s. Qua model minstens net zo lelijk als de Multipla. We kwamen ze ook tegen als miniatuur autootje. Zal niet voor niets zijn dat die in de opruiming was met 50% korting …

    Er is vrijwel geen auto in Italië zonder (parkeer)schade. Wat onvoorzichtig gaan Italianen met hun auto’s om, zeker met inparkeren. Het schijnt ze echt niks te schelen dat er schade is aan hun auto. We zijn altijd bezig om een parkeerplek te vinden in een parkeervak en niet langs de kant van de straat.

    Het verkeer is vaak echt een chaos. Dit is met name in de steden, met Rome als toppunt. In Rome maakt het niet uit hoeveel banen er zijn, elk plekje waar ruimte is ga je staan. En met al die scooters en motoren er tussendoor moet je constant alert zijn. Buiten de steden wordt er vaak harder gereden dan mag. Er zijn extreem veel flitskasten maar die staan veelal keurig aangegeven, zowel een paar honderd meter ervoor als de kast zelf met een bordje erbij.

    Rechte wegen zijn er bijna niet, maar inhalen kan in principe overal ook al is het voor een bocht en/of over een doorgetrokken streep. In de praktijk kan je ook als er een tegenligger aan komt inhalen, want als degene die je inhaalt rechts blijft rijden en de tegenligger ook pas je er prima tussen. Alleen op rotondes zijn Italianen erg braaf. Als je de eerste afslag af moet neem je de rechter oprit en als je een andere afrit wilt neem je de linker opritbaan. Als Hollander ga ik ook gerust de rechterbaan, vooral als die leeg is, maar dat komt me steevast op getoeter te staan, ook al doe ik niemand kwaad er mee. Maar .. ik heb het idee dat het vroeger erger was in het verkeer als nu, met name met te hard rijden. Er is dus langzaam verbetering ingezet.

    Op sommige plaatsen en in sommige steden heb je wegen die meer dan 1 baan hebben. Tip: neem nooit de meest rechter baan. Want deze wordt vaak gebruikt door Italianen om even te parkeren, te laden en te lossen etc.

    Ik denk dat Italië het land is met de hoogste dichtheid van benzinestations. Je hoeft echt nooit bang te zijn om met een lege tank te komen te staan omdat er geen pomp in de buurt is. Soms heb je straten waar alleen maar benzinepompen na elkaar zitten. En veel stations hebben er ook een wasmogelijkheid bij. Opvallend is dat je bij de meeste benzinestations kunt kiezen om zelf te tanken of dat het voor je gedaan wordt. Het prijsverschil is meestal rond de 20 cent per liter! Toch kiezen de meeste Italianen voor de service. En dat terwijl benzine en diesel hier al duurder is dan in Nederland. Als je als Nederlander aan komt rijden word je al automatisch naar de self service verwezen. Ze zijn vast bekend met de Nederlandse zuinigheid 😉 Als je een Volvo of Toyota ziet rijden kan je er vrij zeker van zijn dat het Nederlanders zijn, Italianen rijden die merken bijna niet. Wij passen met onze Volvo dus prima in het systeem 😉

    Tabacchi’s zijn echt heilig hier. Voor veel zaken moet je naar de tabakswinkel. Ze verkopen er veel verschillende zaken. Zo moet je daar regelmatig een parkeerkaart kopen. Souvenirs zaken mogen wel ansichtkaarten verkopen, maar geen postzegels. Dat is voorbehouden aan postkantoren en .. tabacchi’s. Het valt ons op dat er nog veel gerookt wordt in Italië, ondanks dat dat volgens de internationale cijfers niet het geval zou zijn. Ook de e-sigaretten zijn hier populair. En ze nemen het niet zo nauw met rookverboden. Regelmatig wordt er op werkplekken gerookt, zoals in de hokjes bij de tolpoortjes, achter de kassa bij benzinestations en sommige kleinere winkels.

    Vroeger lag vaak overal langs de weg veel vuilnis. Iedereen dumpte het overal. Nu lijkt er echter een tegenbeweging, die misschien wel erg doorslaat de andere kant op. Als Italiaan heb je 5 verschillende afvalzakken die je moet gebruiken: organisch afval, plastic, papier, blikjes en overige. Elk soort wordt met een andere regelmaat door de week op verschillende dagen opgehaald. Je hebt een schema waar het allemaal staat. En overige wordt niet gewaardeerd. Je mag er maar drie zakjes per jaar van neerzetten. Hoe ze het bijhouden … In de steden staan er om de honderd meter verrijdbare vuilniscontainers waar je het in kan gooien. Het is nu overigens wel veel schoner langs de wegen. Wat dat betreft een mooie ontwikkeling. Al begrijp ik dat er in steden zoals Napels een ophaal- en verwerkingsprobleem is. Omdat de gemiddelde keuken in Italië niet echt groot is de helft daarvan nu wel gevuld met de verschillende vuilnisbakken, dat is minder praktisch.

    Italië is in sommige opzichten een dubbel land. Soms zijn ze heel modern en hebben ze moderne elektronica en ICT toepassingen. Maar soms zijn ze heel ouderwets en moet alles nog met de hand en met stempels. Voorbeeld: Irene had online een abonnement voor het openbaar vervoer in Rome gekocht. In Rome bleek dat het pasje maar op een paar plaatsen in de stad opgehaald kon worden (natuurlijk helemaal aan de andere kant van waar wij verbleven). Door het eerder genoemde chaotische verkeer naar de betreffende plaats. Daar bleken ze een printje nodig te hebben van de bevestigingsmail. Irene liet dat op haar mobiel zien, maar dat moest op papier want er moest een handtekening en een stempel op. Irene zag een printer bij ze staan en vroeg of ze het naar hen kon mailen zodat zij het konden printen. Maar dat was ook niet de bedoeling. We moesten dus onverricht ter zake terug en de volgende dag met een printje via onze airbnb opnieuw naar het kantoortje.

    En als afsluiting voor vandaag het onderwerp: toiletten. Daar waar we in Japan de meest supersonische toiletten hadden met allerlei technische snufjes en alles ruim en schoon was, is Italië wel een ander verhaal. Meestal is er bij een restaurant of café slechts 1 toilet, zowel door mannen als vrouwen te gebruiken. Het is ook niet altijd logisch waar het toilet zit. Zo moet je soms door de keuken heen om bij het toilet te komen. Toiletbrillen zijn er meestal niet. Maar ook slotjes/haakjes om de deur op slot te doen zijn er vaak niet!